Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έγινε αποδέκτης ενός τελεσιγράφου για πρόωρη νομοθέτηση μέτρων και για το 2019, γεγονός που στριμώχνει στα σχοινιά την ελληνική πλευρά. Η μέχρι τώρα εμπειρία μας είναι τραυματική όσο πλησιάζουμε στο τέλος κάθε διαπραγμάτευσης.

Ο προβληματισμός της κυβέρνησης είναι πώς θα πείσει την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ πως δεν έχουμε νέα μέτρα καθ’ οδόν. Οι 53 διαμήνυσαν πως δεν θα καταπιούν τη μείωση του αφορολογήτου και το θέμα είναι ποιο από τα δυο έχει λιγότερο πολιτικό κόστος. 

 

Η διεύρυνση της φορολογικής κλίμακας είναι πάγιο αίτημα των δανειστών και κάθε μείωση του αφορολογήτου κατά 300 ευρώ εξασφαλίζει 900 εκατ. ευρώ στα ταμεία. Το αφορολόγητο στην Ελλάδα (σε απόλυτους αριθμούς) είναι το 3ο μεγαλύτερο στην Ευρώπη μετά τη Φινλανδία και το Λουξεμβούργο.
Ωστόσο, το ποσοστό των φορολογουμένων στο οποίο δεν επιβάλλεται φόρος είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη και εκεί πατούν οι εταίροι μας.

 

Αν, για παράδειγμα, το αφορολόγητο όριο μειωθεί από τα 8.636 ευρώ που είναι σήμερα για τον εργένη στα 7.272 ευρώ, τότε όλοι ανεξαιρέτως οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι αγρότες με ετήσιες φορολογητέες αποδοχές άνω των 7.272 ευρώ θα επιβαρυνθούν με έως και 300 ευρώ το χρόνο. Πρακτικά, οι συνταξιούχοι των 800 ευρώ θα πρέπει να επιστρέψουν το επίδομα που τους δόθηκε ως «13η σύνταξη».

 

Η μετατόπιση των βαρών σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού θα δημιουργήσει ανισότητες με το κλασικό υποζύγιο (μισθωτοί – συνταξιούχοι – νέοι εργαζόμενοι) να επιβαρύνονται περισσότερο, ενώ οι αγρότες θα σφυρίξουν αδιάφορα μιας και δηλώνουν πολύ χαμηλά εισοδήματα.

 

Η δήλωση του υπουργού Οικονομικών μόλις βγήκε από το Eurogroup:

 

«Η Ελλάδα δεν απασχόλησε μεγάλο τμήμα της σημερινής συνεδρίασης του Eurogroup. Είχαμε κάποιες συναντήσεις νωρίτερα και, τόσο στο πλαίσιο του Eurogroup, αλλά και των συναντήσεων αυτών, βρέθηκε σε μεγάλο βαθμό κοινός τόπος.

Υπάρχει εν πρώτοις κοινή αντίληψη ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα είναι πολύ καλύτερη από ό,τι αναμενόταν. Αναμένουμε το τέταρτο τρίμηνο να είναι ακόμα καλύτερο από το δεύτερο και το τρίτο και σε αυτή την περίπτωση, θα είμαστε σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης, μολονότι κάποιοι προέβλεπαν για το 2016 αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης.

Ταυτόχρονα, όλοι συμφώνησαν ότι η δημοσιονομική υπεραπόδοση είναι εντυπωσιακή – σας υπενθυμίζω ότι είχαμε δημοσιονομικό στόχο ύψους 0,5% και πιστεύουμε ότι θα διαμορφωθεί στο 2% του ΑΕΠ. Πρόκειται για σημαντική υπεραπόδοση.

Υπάρχει και το τρίτο επίπεδο της συμφωνίας, το οποίο δεν αφορά γεγονότα αλλά εκτιμήσεις, καθώς όλοι πιστεύουν ότι με δεδομένη την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, είναι πολύ σημαντικό να καταλήξουμε το συντομότερο δυνατό στην ολοκλήρωση όλων των πτυχών της δεύτερης αξιολόγησης, στο χρέος και στη δημοσιονομική πορεία της ελληνικής οικονομίας μετά το τέλος του προγράμματος.

Νομίζω ότι όλοι όσοι πήραν το λόγο, είτε στις συναντήσεις προ του Eurogroup είτε στη συνεδρίαση αυτού, τόνισαν πόσο σημαντικός είναι ο παράγοντας χρόνος και ότι θα πρέπει να καταλήξουμε σύντομα σε λύση.

 

Παραμένει ένα ακόμα σημαντικό θέμα, το ΔΝΤ, το οποίο επιθυμεί να νομοθετήσουμε τώρα μέτρα για την περίοδο μετά το πρόγραμμα. Κατά τη γνώμη μας αυτό χρήζει επανεξέτασης εκ μέρους του – ένας από τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η επανεξέταση είναι η πολύ καλή δημοσιονομική απόδοση, καθώς κάθε φορά που σημειώνεται υπεραπόδοση, οι πιθανότητες να χρειαστούν μέτρα μειώνονται.

Ο δεύτερος λόγος, όμως, για τον οποίο είναι αναγκαία αυτή η επανεξέταση, είναι ότι εκφεύγει κατά πολύ των αναγκών της δημοκρατικής κουλτούρας της Ευρώπης. Δεν είναι σωστό να ζητείται από μια χώρα σε πρόγραμμα να νομοθετήσει δυο – τρία χρόνια εκ των προτέρων τι θα κάνει το 2019. Πρόκειται για μια δέσμευση που εκφεύγει κατά πολύ του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου και των ηθικών αξιών που εμπνέουν την Ευρώπη. Θεωρώ λοιπόν ότι θα υπάρξουν πρωτοβουλίες από σήμερα και στο εξής για να γεφυρωθεί το κενό και νομίζω ότι, επειδή όλες οι πλευρές δεσμεύονται για μια γρήγορη λύση, μπορούμε να έχουμε ένα βαθμό εμπιστοσύνης».